Twitterfeed. Lukt tie?

Interessante post van Rob over Twitterfeed. Dat moet ik uitproberen.

Later: gelukt. Alweer wat geleerd.

Eddy Bearz shares his documents #13

Paperless office anyone?

Daar zit je dan. Alle bestanden op je stick geladen om thuis te kunnen werken, en dan blijkt de stick nog in de computer te zitten.
Of je werkt samen met een collega aan een document. Je blijft het maar heen- en weer sturen. Uiteindelijk weet je niet meer welke versie nu de meest recente was.

Voorbeeld 1
We hebben een workshop met beperkte capaciteit. Mensen staan aan de balie van één van onze 10 lokaties om zich in te schrijven. Hoe zorg je ervoor dat je lijst up to date blijft zonder heel dure investeringen in infrastructuur?

Voorbeeld 2
Ik ga thuis werken. Ik heb twee spreadsheets, een Word document en een database nodig. De database is 25 mb. Bijkomend probleem: ik ben niet de enige die deze bestanden gebruikt. De informatie in zowel de database als de spreadsheet worden gevuld door Marie Jeanne. Ik verwerk vervolgens de gegevens tot rapporten. Er zijn dus twee personen die updaten.

Nu vul ik mijn stick met gegevens, werk thuis vanaf de stick, en kopieer vervolgens de bewerkte bestanden terug. Soms vergeet ik dat, en heeft Marie Jeanne inmiddels al nieuwe data toegevoegd in haar versie.

Voorbeeld 3
Bij PLB werken we samen met een team van 5 verschillende bibliotheken. We moeten afspraken maken, documenten delen, urenregistraties bijhouden, en nog veel meer. Hoe zorgen we ervoor dat dit geen babylonische spraakverwarring wordt?

Enter on line document sharing

Plekken om je documenten op te slaan, zijn er legio. Voor het PLB project hebben we Huddle gebruikt. Het werkte redelijk goed, behalve dan dat het in het Engels is. Een paar jaar geleden experimenteerde ik met Google docs om te kijken of ik voorbeeld 1 kon oplossen: een on-line inschrijflijst. Ik vond toen het risico op fouten te groot, en dat vind ik voor deze toepassing nog steeds. Maar om te stoeien is het mooi.
Ik blader wat door de sjablonen (veel puin) en probeer wat spreadsheets uit. Mwah! Voorlopig houd ik het nog op mijn USB stick.

Dan struikel ik over Office live. Ik blijk ooit nog een live account gemaakt te hebben, and als ik daar op inlog, dan vind ik een mooie workspace met voorgedefinieerde indelingen en documenten. En het allermooiste: het is geïntegreerd in Office 2007!
Ik maak een projectplanning, pas on-line wat documenten aan, en ga dan naar Word. Daar vind ik (na installatie van een plug in) een knop om bestanden te openen of te bewaren in de Live omgeving.
Kijk, dit is wat ik zoek. Geen gedoe met upload, geen conversie van bestanden, gewoon gebruiken als een extra opslaglocatie. Microsoft: petje af.

Ik weet niet of het lukt om de workspace te delen door het plaatsen van een link, maar probeer het maar eens uit hier. In deze opzet is Windows live superieur boven Google Docs. Waard om verder te testen.

Ben ik nu helemaal om? Niet helemaal. Ik ben nu eenmaal gevoelig voor zaken die met privacy te maken hebben. Je gegevens ergens neerzetten zonder dat je weet waar, wie er aan kan, wat er mee gebeurt, dat vind ik nog steeds een eng idee. Vooral als het kan gaan om vertrouwelijke zaken.
Bovendien: wat als Microsoft opeens besluit om geld te gaan vragen? Kan allemaal gebeuren. Denk maar eens terug aan het verhaal van de banken (als je oud genoeg bent om je dat te herinneren): eerst zorgen ze ervoor dat niemand zonder een bankrekening kan, en dan gaan ze voor alles geld vragen. :)

Maar wat dan? We hebben natuurlijk eKick. eKick is een on line werkomgeving als Google Docs en Windows live. De applicatie is gekocht door Bibliotheekhuis Limburg, en door bibliotheken te gebruiken voor hun werkomgevingen. Als je als Limburgse bibliotheek overweegt om een digitale werkomgeving te gaan gebruiken, dan is eKick zeker de moeite waard om te overwegen.
eKick kan enorm veel. Dat heeft meteen het nadeel dat het minder gebruikersvriendelijk is. Bij het testen van de applicatie speelde ik het klaar om een uitnodiging voor een vergadering te versturen naar alle! eKick gebruikers. Sindsdien ben ik wat voorzichtiger.
Wel grappig trouwens dat er een aantal mensen meldden aan de vergadering deel te zullen nemen zonder zich af te vragen waarom zijn deze uitnodiging kregen. :)
Ander nadeel is de snelheid. Dat zou beter moeten.

Eindconclusie:
On line toepassingen hebben de toekomst. We zullen steeds vaker samenwerken via internet. Er worden al voorzichtig goede pogingen gedaan, maar we zijn er nog lang niet. Voorlopig hang ik mijn USB stick niet aan de wilgen, maar ik zal wel verder spelen met Windows Live, en toch nog maar eens naar eKick gaan.
Jullie zijn gewaarschuwd, als jullie binnenkort een eKick uitnodiging krijgen voor een onbegrijpelijke vergadering, dat was ik. :)

Librarians do gaga

Niet echt 23 dingen, maar te mooi om te laten liggen.
Wat me ook opvalt: in de USA heten de medewerkers van een bibliotheek gewoon librarian. Wat is er eigenlijk mis met de aanduiding bibliothecaris?

Oorspronkelijk gevonden op: BoingBoing

Eddy Bearz looks for someone to tweet with #12

Twittereedodah Twittereeday,
My oh my what a wonderful day,
Plenty of sunshine coming my way,
Twittereedodah Twittereeday......

Vorig jaar zijn we een biebtwitter gestart voor de PLB Maand van het spannende boek: Biebgeheimen. Dominique van Heerlen ontwierp de achtergrond, en Gabriele zorgde voor de tweets. Gedurende de hele maand juni werden de activiteiten getwitterd.
Vanuit de theorie dat mensen zich eerder aanmelden bij twitteraars met meer volgers, vroegen we collega's om zich aan te melden. Ik als eerste.
We hadden 65 volgers, voor het merendeel collega's van bibliotheken door het hele land. Sindsdien heeft Gabriele ons account levend gehouden voor het geval dat we het weer eens op deze manier willen inzetten. Er zat dus geen beleid achter, alleen inspiratie. Het aantal volgers staat nu op 119.

Het leidde ook tot de twee succesvolle Twitter workshops die we organiseerden. Om me daarop voor te bereiden, reactiveerde ik mijn eigen account, miriamfrankort.

Ik heb me voorgenomen om iedere werkdag minimaal 1x een tweet te posten. Dat zijn er inmiddels 122.

Zit de wereld op mijn tweets te wachten?
Dat is een opmerking die ik al een paar keer heb mogen lezen bij collega's. Het antwoord daarop is vaker ja dan ze zouden denken. Wat voorbeelden? Eén van mijn collega's is net oma geworden, (gefeliciteerd, Wilma). Haar dochter woont ver weg. Zou het niet leuk zijn als ze elke dag via Twitter zou horen hoe het gaat?
Omgekeerd weet ik zeker dat mijn overleden moeder Twitter omarmd zou hebben. En ik zou het fantastisch gevonden hebben om te lezen waar ze nu weer mee bezig was. Bezoeken is natuurlijk prachtig, maar niet altijd mogelijk. Twitteren kan altijd.
Een andere collega wandelt graag. Ze kan haar wandelroutes delen via Twitter. Daar zijn beslist gegadigden voor, zo ook voor de tweets van onze fietsende collega.
En voor Annet, we kijken regelmatig naar Tei en Tuen, maar die hebben beslist ook een heleboel te vertellen. :)

Voor mezelf? Voor privé gebruik is het nog te vroeg, maar professioneel heeft het zeker zin. Waarom? Omdat wij als bibliothecarissen gewend zijn ons licht onder de korenmaat te zetten. We doen heel veel goeds, maar we vinden dat we dat in stilte moeten doen. Of dat nog afkomstig is uit de tijd dat het een baantje was voor dames van goede stand?
Vertel maar eens op een feestje dat je in de bibliotheek werkt. Het wordt niet echt als werken gezien. Dit idee kunnen we alleen doorbreken als we zichtbaar worden op alle plekken waar je zichtbaar kunt zijn. Met onze professionaliteit, met onze ideeen, met onze inspiratie. Netwerken noemen ze dat. Het zou niet nodig moeten zijn, maar het is het wel.
Uit onderzoek blijkt dat bij vergaderingen niet geluisterd wordt naar de meest deskundige persoon, maar degene die het meest praat. Haal dat licht onder de korenmaat vandaan!

Zit ik op de wereld te wachten?
Kies de mensen die je volgt goed, en Twitter wordt als het werken in een open kantoortuin, zoals we dat in Kerkrade Centrum gewend zijn. Je krijgt mee waar iedereen mee bezig is, en het inspireert je. Je pikt op wat je kunt gebruiken, en negeert waar je niets mee hebt. Zou ik weten van Boekstart of  Monumentenmaand als ik op een kamertje alleen werkte? Twitter kan dat kamertje binnenkomen.
De paar maanden waarin ik twitterde, hebben me al veel inspiratie gebracht die ik voor mijn werk kan inzetten. En het is een paar keer voorgekomen dat ik al voorbereid was op de vraag van de directeur omdat ik de aankondiging in een Tweet gezien had.

Verbetert het mijn productiviteit?
Het misschien onverwachte antwoord is: Ja, het verbetert mijn productiviteit. Twee redenen:
- Twitter inspireert me om van platgetreden wegen af te wijken, door te lezen wat collega's beweegt.
- Eén keer per dag twitteren over wat essentieel is voor mij vandaag, zorgt ervoor dat ik beter focus op mijn werk. Dat is een onverwacht voordeel. In plaats dat mijn volle Todo lijst met me op de loop gaat, moet ik bedenken wat het meest belangrijke is dat ik vandaag kan doen, en dat dan ook doen!
De uiteindelijke jury is natuurlijk mijn werkomgeving. Dus laat het commentaar maar komen. :)

Tip: wat is je stem?
Om succesvol te kunnen twitteren, heb je een stem nodig, een eigen stijl. Die is er niet zomaar, die moet je ontwikkelen. Ik sta net in de kinderschoenen. Ik denk nog na over wat ik wil bereiken, en wie ik wil bereiken. Ik kan blijven nadenken, maar ik kan ook gewoon aan de slag gaan. En dat is precies wat ik nu ga doen. Eens kijken hoe ik deze post getwitterd krijg.

Eddy Bearz goes wiki #11

You mean they still use these???

Toegeven, ik ben een wiki verslaafde. Ik heb jarenlang Notestudio gebruikt, een fantastisch programma om een persoonlijke wiki mee te maken, en perfect voor mensen die werken volgens GTD (Getting things done).
Nog steeds heb ik alle info van alle pc's van de bieb onder handbereik op mijn Palm Pilot.

Helaas. NoteStudio verdiende zijn geld met de Palm Applicatie, en het bedrijf Palm is op sterven na dood. Een geval van niet meegegaan met de tijd, ingehaald door de iPhone, de Google phone, HTC, of andere smart phones. En dus is NoteStudio ook overleden.
Een beetje zoals de bieb. Nog altijd denken dat het zo'n vaart niet zal lopen.;)

Ik heb echt uitgezien naar dit onderwerp in de hoop dat ik een vervanging voor Notestudio zou vinden. Maar vooral ook omdat ik vind - met dank aan Edwin die het voor mij onder woorden bracht - dat informatie vrij moet zijn, vrij gedeeld, en vrij toegankelijk.
Een wiki maakt het mogelijk om informatie vrij te delen. Iedereen levert zijn bijdrage vanuit zijn eigen deskundigheid en interesse, en samen bouwen we aan de toekomst. Het is bijna Star Trek. :)

Het voordeel van wiki's is dat het makkelijk te leren is. Zoek in wikipedia op obscure onderwerpen (Frans Bauer, Ferengi rules of aquisition), en je zult zien dat iemand de moeite heeft genomen om het in te voeren. Dat kan alleen als het eenvoudig is, met weinig regels en redelijk ongestructureerd.
Kijk maar eens wat wikipedia te melden heeft over bibliotheken. Je zult je verbazen waar mensen zich mee bezig houden.

Wiki voor de bieb? Ja. Enerzijds voor het personeel. Alle kleine en grote weetjes - telefoonnummer van de gemeente, waar de hamerkopschroeftang voor Bicat ligt - je kunt het er in opnemen, eenvoudig doorzoekbaar maken, en door iedereen laten lezen en bewerken. Prima toch?
Voor publiek is een ander verhaal. Een wiki moet een thema hebben, zoals de al veel geroemde wiki van Deventer. Als je dan eenmaal een thema gevonden hebt, dan moet je een promotor hebben die het op gang brengt, en op gang houdt. Stel dat we een wiki zouden willen maken voor de Kinger Kal Kloeb met dialect teksten. Dan moet er wel iemand voor zorgen dat het niet een dood paard wordt. Tijdsinvestering dus.

Want een wiki alleen om een wiki te hebben, dat heeft weinig zin. Alhoewel mijn vingers kriebelen om er een te beginnen. Ik mis mijn Notestudio.

Eddy Bearz eats #10

Ain't this delicious?

Deze foto had ik al een keer gebruikt, maar past hij niet precies bij het thema?

Ik weet niet meer in welk dorp ik deze foto gemaakt heb, maar volgens mij kan ik de bakker nog blindelings vinden. (Ballon d'Alsace naar beneden, eerste dorp linksaf, voorbij het zebrapad aan de rechterkant).

Delicious

Ik werk niet veel met bookmarks. Ons mailprogramma heeft bookmarkfunctionaliteit. Daar heb ik een lijst die ik overal op het werk kan raadplegen, met de toegangscodes erin versleuteld. Voor de rest doe ik het vanuit mijn geheugen, of google ik opnieuw. En veel updates komen natuurlijk via RSS binnen.

Ik heb me aangemeld bij delicious: eddybearz. Dat gaat eenvoudig. Zoeken en toevoegen ook. Ik voeg één van mijn eigen favorieten aan het 23dingen account toe: Powertoys, een heel simpel programmaatje dat het mogelijk maakt elke foto te verkleinen door een rechter muisklik.

Het nut van social bookmarking

Voor mezelf? Ik ben er nog niet uit. Ik google liever opnieuw. Daardoor zie je heel snel of er recentere sites zijn over hetzelfde onderwerp. Mijn lijst van favorieten na opschoning had 5 items. De andere 45 waren bij nader inzien toch niet meer nodig. Voorlopig zal ik Delicious gebruiken om te zien of het de moeite waard is. The jury is still out.

Voor de bieb? Dat is een ander verhaal. Ik heb het artikel van Rob gelezen over dit onderwerp en over het enthousiasme van de andere bibliotheken.

Even een praktijkcase:
Stel: de 23dingen delicious bevat alleen goed getaggede en relevante websites met betrekking tot bibliotheekwerk in alle vormen. Wat is dan sneller, zoeken met een zoekmachine, of zoeken in Delicious?
Ik wil graag wat weten over bibliotheekmarketing. Let's give it a try. :
Delicious: 2 treffers.
Google: 364 treffers, waarvan de tweede naar Ning leidt. De eerste, een scriptie, is ook in Delicious te vinden. Toch maar Ning even gebookmarked.
Bibliotheek marketing geprobeerd. Zelfde resultaat. Google is beter.

Laten we eens wat moeilijkers proberen. Camperplek. Waarom moeilijker? Google zal me eerst een een aantal commerciele sites tonen.
Ik ben op zoek naar http://www.campercontact.nl/, de beste campersite. Google geeft hem me als 3e, delicious als 1e.
Nog moeilijker. Ik weet dat er een camperplek in Bingen was. Google leidt me rechtstreeks naar campercontact, Delicious vindt niets. Bingen alleen geeft me een aantal sites, waarvan een aantal over de Bundesgartenschau uit 2008.

Ik geef het op. Sorry beste collega's, het internet is dynamisch. Stel dat er we als bibliothecarissen er in slagen onze bookmakrs perfect te taggen, actueel te houden, meteen nieuwe aanvullingen er op te zetten, dan zou het perfect gaan. Maar wacht! Er is al een bedrijf dat een verzameling weblinks voor ons bijhoudt. De naam is Google.

IMHO is social bookmarking te statisch voor gebruik in de bibliotheek. De tijd die we zouden moeten investeren in het bijhouden van een pool van bookmarks kunnen we beter besteden aan het verbeteren van onze zoekstrategieën.

En nu weer naar campercontact. Ik heb zin in een plekje in de Vogezen. Daar waar ik die heerlijke taart gegeten heb. :)

Eddy Bearz looks back #9

What a climb! Was it worth it?


Nummer 9 alweer. Tijd voor een korte evaluatie. Wat heb ik gezien dat bruikbaar is voor mezelf en voor mijn bibliotheek?










Bloggen

Uit het DNA onderzoek blijkt dat in Kerkrade slechts 4% van de klanten van de bibliotheek de medewerkers noemen als inspiratie voor lezen. Slechts 4%! En we dachten nog wel dat we hier een rol in speelden.

Hoe komt dat? We hebben een aantal mensen in dienst die heel graag lezen, en hun leeshonger ook graag willen delen met de klanten. Mijn vermoeden is dat klanten liever niet om zoekhulp vragen. Maar als je voordat je komt het blog van Angèle of Hans voor de literatuur, dat van Miriam voor de fantasy, en dat van Astrid voor een jeugdboek gelezen hebt, dan verandert dat misschien. Het vraagt natuurlijk wel wat van de organisatie, maar je doet wel aan klantenbinding. Die 4% zou 20% moeten worden.
Kun je dat landelijk aanpakken? Ik denk het niet, want dan wordt het een recensie. Men wil persoonlijk contact, ook al is het dan via Internet.

RSS

RSS is de nieuwe krant, het nieuwe vakblad. We willen eerst en vooral globaal op de hoogte zijn. De diepgang komt later. Voor stafmedewerkers essentieel om op de hoogte te blijven, en als je de goede kiest, dan ben je met 10 minuten per dag klaar. Ik vind de VOB tweet handig en natuurlijk het blog van Edwin. Verder heb ik een aantal techblogs op mijn lijstje staan. Op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen. Het is vooral koppen snellen, maar dat is vaak al voldoende.

Fotos
De wereld wordt steeds visueler, en onze bezoekers zijn veel visueler ingesteld dan vroeger. Een foto erbij is essentieel om de aandacht te vangen.  En dat zeg ik niet alleen omdat ik Eddy Bearz wil promoten.
Carla had het voorstel voor een biebflickr. Geen slecht idee. Goede fotos blijven een probleem.

We hebben op onze eigen website een fototrommeltje van activiteiten. Bezoekers stellen dat op prijs, ook als de kwaliteit niet altijd even goed is.

Conclusie
Ideeen genoeg. Er staat al wat op mijn Todo lijstje.