Eddy Bearz looks for someone to tweet with #12

Twittereedodah Twittereeday,
My oh my what a wonderful day,
Plenty of sunshine coming my way,
Twittereedodah Twittereeday......

Vorig jaar zijn we een biebtwitter gestart voor de PLB Maand van het spannende boek: Biebgeheimen. Dominique van Heerlen ontwierp de achtergrond, en Gabriele zorgde voor de tweets. Gedurende de hele maand juni werden de activiteiten getwitterd.
Vanuit de theorie dat mensen zich eerder aanmelden bij twitteraars met meer volgers, vroegen we collega's om zich aan te melden. Ik als eerste.
We hadden 65 volgers, voor het merendeel collega's van bibliotheken door het hele land. Sindsdien heeft Gabriele ons account levend gehouden voor het geval dat we het weer eens op deze manier willen inzetten. Er zat dus geen beleid achter, alleen inspiratie. Het aantal volgers staat nu op 119.

Het leidde ook tot de twee succesvolle Twitter workshops die we organiseerden. Om me daarop voor te bereiden, reactiveerde ik mijn eigen account, miriamfrankort.

Ik heb me voorgenomen om iedere werkdag minimaal 1x een tweet te posten. Dat zijn er inmiddels 122.

Zit de wereld op mijn tweets te wachten?
Dat is een opmerking die ik al een paar keer heb mogen lezen bij collega's. Het antwoord daarop is vaker ja dan ze zouden denken. Wat voorbeelden? Eén van mijn collega's is net oma geworden, (gefeliciteerd, Wilma). Haar dochter woont ver weg. Zou het niet leuk zijn als ze elke dag via Twitter zou horen hoe het gaat?
Omgekeerd weet ik zeker dat mijn overleden moeder Twitter omarmd zou hebben. En ik zou het fantastisch gevonden hebben om te lezen waar ze nu weer mee bezig was. Bezoeken is natuurlijk prachtig, maar niet altijd mogelijk. Twitteren kan altijd.
Een andere collega wandelt graag. Ze kan haar wandelroutes delen via Twitter. Daar zijn beslist gegadigden voor, zo ook voor de tweets van onze fietsende collega.
En voor Annet, we kijken regelmatig naar Tei en Tuen, maar die hebben beslist ook een heleboel te vertellen. :)

Voor mezelf? Voor privé gebruik is het nog te vroeg, maar professioneel heeft het zeker zin. Waarom? Omdat wij als bibliothecarissen gewend zijn ons licht onder de korenmaat te zetten. We doen heel veel goeds, maar we vinden dat we dat in stilte moeten doen. Of dat nog afkomstig is uit de tijd dat het een baantje was voor dames van goede stand?
Vertel maar eens op een feestje dat je in de bibliotheek werkt. Het wordt niet echt als werken gezien. Dit idee kunnen we alleen doorbreken als we zichtbaar worden op alle plekken waar je zichtbaar kunt zijn. Met onze professionaliteit, met onze ideeen, met onze inspiratie. Netwerken noemen ze dat. Het zou niet nodig moeten zijn, maar het is het wel.
Uit onderzoek blijkt dat bij vergaderingen niet geluisterd wordt naar de meest deskundige persoon, maar degene die het meest praat. Haal dat licht onder de korenmaat vandaan!

Zit ik op de wereld te wachten?
Kies de mensen die je volgt goed, en Twitter wordt als het werken in een open kantoortuin, zoals we dat in Kerkrade Centrum gewend zijn. Je krijgt mee waar iedereen mee bezig is, en het inspireert je. Je pikt op wat je kunt gebruiken, en negeert waar je niets mee hebt. Zou ik weten van Boekstart of  Monumentenmaand als ik op een kamertje alleen werkte? Twitter kan dat kamertje binnenkomen.
De paar maanden waarin ik twitterde, hebben me al veel inspiratie gebracht die ik voor mijn werk kan inzetten. En het is een paar keer voorgekomen dat ik al voorbereid was op de vraag van de directeur omdat ik de aankondiging in een Tweet gezien had.

Verbetert het mijn productiviteit?
Het misschien onverwachte antwoord is: Ja, het verbetert mijn productiviteit. Twee redenen:
- Twitter inspireert me om van platgetreden wegen af te wijken, door te lezen wat collega's beweegt.
- Eén keer per dag twitteren over wat essentieel is voor mij vandaag, zorgt ervoor dat ik beter focus op mijn werk. Dat is een onverwacht voordeel. In plaats dat mijn volle Todo lijst met me op de loop gaat, moet ik bedenken wat het meest belangrijke is dat ik vandaag kan doen, en dat dan ook doen!
De uiteindelijke jury is natuurlijk mijn werkomgeving. Dus laat het commentaar maar komen. :)

Tip: wat is je stem?
Om succesvol te kunnen twitteren, heb je een stem nodig, een eigen stijl. Die is er niet zomaar, die moet je ontwikkelen. Ik sta net in de kinderschoenen. Ik denk nog na over wat ik wil bereiken, en wie ik wil bereiken. Ik kan blijven nadenken, maar ik kan ook gewoon aan de slag gaan. En dat is precies wat ik nu ga doen. Eens kijken hoe ik deze post getwitterd krijg.